شب دوم فروردین وقتی از بیمارستان برمی گشتیم توو کوچه عمو اینا ،،، یه دختر به هم سن وسال خودم بوود که مستانه توو کوچه ولو می رفت سر کوچه نگه داشتیم ونگران دختر بوودیم ،، از وحشت سیاهی شب لبمون رو می گزیدیم و از کمک به دختره هول برمون داشت کدوم پدری حاضر میشه دخترش اوون وقت شب اوونم توو اوون کوچه ترسناک تک وتنها راه بیفته و خیابونا رو گز کنه آقا قاسم می گفت همون اولای محرم بوود که پدری دختر سیزده سالهء خودش رو ، می فرسته تووگله وحشی سه مرد هوسران ..دختره تا صبح چنان یا زهرا
صدا می کرد که به گمانم عرش خدا از صدای زجه های دختر معصوم کبود شده باشه ... خدایا به نظرت چند تا دختر پناه می برن به خونه معصومین وشفاعت می خوان و می گن تقصیر پدرمون
بوود !!!... عفت ...آبرو گرانبهاترین ارثیه که از پدر و مادر به فرزند به ودیعه گذاشته میشه ...همون شب بود که با دیدن اوون دختر تنها; اسم وبلاگم رو به خیابونی
تغییر دادم ..به یااااد همه بچه هایی که توو سرما و برف و بووران و گرما از شیشه های اتومبیلها آویزون می شن و می گن خانووم تو رو خداتون یه شاخه گل بخرین
...آقا تو رو جون بچه توون برا خانومتون گل بخرین ... رو پلهای هوایی چندتا از بچه ها رو می بینین که با دست و پای کثیف و سیاه
التماس می کنن که توو رو خداتون یه بسته آدامس.....
هیچ یادم نمی ره بهترین آواز رو برای حضرت علی یکی از همین بچه خیابونیها می خوند .. آقا قاسم می گه یه بار یکی از همین پسر بچه ها نشسته بوود بغل پیاده رو و داشت آواز می خوند و آدامس می فروخت کاری به کار کسی هم طفلی نداشت ازون طرف یه مرد شیک و پیک از راه می رسه و شروع می کنه به کتک زدن و تحقیره بچه!!!((
ولگرد بی سرو پا وو فلان وبهمان)) .....آخه یکی نیست بگه اگه بهش کمک نمی کنی دیگه چرا می زنیش و اذیتش می کنی ؟؟؟
بهترین تعریف از حضرت علی رو از معاویه بشنوین
:
اگه علی دو کلبه داشته باشه که هر دو تاش مال خودش باشه یکی از کلبه ها فقط یه زیرانداز حصیری داشته باشه ..و اوون یکی کلبه پر از سکه های طلا...
علی اول می ره سراغ کلبه پر از طلا بعد از اینکه همه سکه ها رو بین فقرا تقسیم می کنه(بدون اینکه حتی یه سکه رو برا خودش برداره ) می ره توو اوون یکی کلبه حصیری ساکن میشه...
علی درد رو خووب می فهمید علی همدم و همدرد بچه های خیابونی بوود والان هم هست
علی صدای اوونا رو بهتر از ماها می شنوه
من که اسمم رو گذاشتم شیعه علی چه کار کردم؟؟؟؟
از اینکه سرورم مردی چون علی است افتخار می کنم
علی به خاطر تمام سوء استفاده هایی که از اسمش می شه ناراحته !!! (علی (ع):کاش علی از علی ...مردی به نام علی نمی ساخت که اینگونه با نام علی ظلم می کنن )
کجایند مردانِ بی ادعا؟؟؟
پول توو جیب بعضی هاتون خشکیده ..غیرت چی؟
کجا اوون غیرت حسینی ،گمنام شهید شد؟ که حالا هیچ ردی از اون حتی توو خاطر ها هم نموده..
کجایند مردان بی ادعا؟
سلام!
خسته نباشی درمورد بچه های خیابونی گفتی؟
به نظرت کمک کردن به اینها کسانی که این ها رو برای این کار می فرستن رو تشویق نمی کنه؟
سلام........ الا مهدی کجایی ؟داد از غم جدایی .......... هیچ جمله و کلمه ی نمیتونم در این مورد بگم جز اینکه خدا عاقبت هممونو ختم به خیر کند.
سلام...منم اومدم که نظر بدم
راستش موضوعات جالبی رو انتخاب کردین
به نظر من بسیار عالیه
خسته نباشین یا بهتره بگم خدا قوت
سلام مهسا جان. منزل نو مبارک:) من از همه متنی که نوشتی می گذرم و می رسم به اون جمله ت که ماها که شیعه علی هستیم لفظاْ چی کار کردیم جز دامن زدن به یه جو سیاه که درو به هر دریچه امیدی می بنده. من تو ما باید دنبال راه حل باشیم. به قول قدیمیا مهسا جان از حلوا حلوا گفتن که دهن شیرین نمی شه...راه حل بده... موفق باشی:)
مهربونم ؛ خونه جدیدتو به تو و همدردت قاسم عزیز تبریک می گم ؛ نوشته ات هم بسیار ملموس و قابل درکه ؛ موضوعی که شاید تکرارش همیشه هم کم باشه : کودکان خیابانی ...
واقعا غم انگیز و شرم آوره که آدم کودک کشور خودش رو کتک بزنه!
کودکی که جای بچه های ماست!
واقعا شرم آوره!
واقعآ شرم اوره!
مهسای عزیز ممنونم که که از مشکلات کمی نویسی
راست می گی به خدا
سلام!حالت خوبه؟
سلام
ممنونم که به وبلاگ من حقیر سر زدی
من رو با کامنتات شرمنده کردی
حتمآ یاد اوری کنین تا لینکتون رو بزارم توو وبلاگم
موفق باشی
سلامی ۲ باره
لینک شما وارد لینکدونی مرد قبیله شد.........
سلام مهسا جان..چه عشقی داره از علی حرف زدن...امیدوارم همیشه موفق و عاشق باشی....زیبا بود متنت مانند علی...به روزم..
سلام.سپاس از اینکه به بلاگ من سر زدین.مطلب شما خیلی جذاب بود.به قول پیامبر عزیزمون:این علی را جز من و خدای تعالی کسی نخواهد شناخت.یا حق
سلام.خوبی؟ واقعا وب لاگ خوبی داری با مطالب خوب. سال نو مبارک.. راستی بلوگ اسکی نمیدونین مشکلش کی برطرف میشه؟... منتظرم. یا حق
سلام مهسا جان؛ وبلاگ جدید و هدف جدید مبارک؛ چیزی که نوشتی واقعاْ دردناکه ؛ امان از بی پناهی...
سلام به مهسای عزیز و خواهر مهربانم
امیدوارم امسال برای تو هم سال قشنگی باشه
ببخشید که دیر سر زدم آخه درگیر ساخت دو تا آهنگ جدید بودم که پیانو و ویلن اون ضبط نشده بود
مثل همیشه قشنگ مینویسی و با احساس
به یاد من باش
دوستدارت خلوت نشین
سلام مهسا جون . حرفایی که زدی یه گوشه خیلی خیلی کوچیکی بود از جامعمون . به امید آزادی و برابری
سلام خوبی مهسا جان.مطالب جالبی بود همیشه شاد باشی.به منم سر بزن یا حق
سلام خیلی از وبلاگت خوشم اومد به ما هم یاد بده